Ziekte van Pfeiffer
Bestel veilig en anoniem
€99,00

Ziekte van Pfeiffer

€99,00
  • Inhoud
  • Uitgebreide informatie

De oorzaak van de ziekte van Pfeiffer is het Epstein-Barr-virus dat doorgaans in speeksel aanwezig is. Doordat het ook door zoenen wordt doorgegeven wordt de ziekte van Pfeiffer ook wel ‘kissings disease’ genoemd. Nadat je het virus hebt gekregen duurt het nog 4 dagen tot 7 weken voordat de eerste symptomen ontstaan.

Ziekte van Pfeiffer

Pfeiffer is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een virus, het Epstein-Barr-virus. Dit is een virus waarmee bijna iedereen in aanraking komt en er daardoor ook afweerstoffen tegen aanmaakt. Wanneer er eenmaal afweerstoffen zijn aangemaakt is het niet meer nodig om nog een tweede keer ziek te worden van dit virus. Wanneer het optreedt bij kinderen onder de 10 jaar geeft het doorgaans weinig verschijnselen. De meeste klachten ontstaan over het algemeen bij jongeren tot een jaar of 25.

Het Epstein-Barr-virus zit doorgaans in speeksel en doordat het ook door zoenen wordt doorgegeven wordt de ziekte van Pfeiffer ook wel ‘kissings disease’. Nadat je het virus hebt gekregen duurt het nog 4 dagen tot 7 weken voordat de eerste symptomen ontstaan.

Symptomen Pfeiffer

De ziekte van Pfeiffer komt in grote verscheidenheid van ernst voor. Waar de ene persoon nauwelijks last heeft van dit virus wordt de ander heftig getroffen. De ziekte begint vaak met keelpijn, koorts en pijnlijk opgezette klieren in de hals. De keelamandelen tonen vaak wit of grijze laagjes en de keelpijn duurt vaak langer dan een week. In sommige gevallen is de lever gevoelig en tijdelijk vergroot, dit komt doordat deze tijdelijk minder goed werkt door het virus. Andere klachten die we ook zien zijn:

  • Hoofdpijn
  • Misselijkheid
  • Zweten
  • Hoesten
  • Vermoeidheid

Vermoeidheid komt voornamelijk voor wanneer de ziekte langer duurt dan een paar weken. Dit is uitzonderlijk, maar kan wel voorkomen. De meeste mensen die het Pfeiffer-virus bij zich dragen worden er echter niet ziek van.  

Pfeiffer besmettelijk

Om het risico op de ziekte van Pfeiffer zo laag mogelijk te houden is het van belang zo min mogelijk in contact te komen met speeksel van besmette personen. Mochten familieleden de ziekte van Pfeiffer hebben dan is het slim om de volgende punten in het achterhoofd te houden:

  • Gebruik geen glazen en bestek meermaals
  • Was alle glazen en bestek altijd direct af
  • Zorg voor het regelmatig wassen van de handen
  • Zorg dat bij verkoudheid de aangedane persoon een papieren zakdoek gebruikt

Diagnose ziekte van Pfeiffer

De diagnose kan gesteld worden middels bloedonderzoek. Het bloedonderzoek kan na een aantal weken aantonen of er sprake is (geweest) van een infectie met het Epstein-Barr-virus. Het geeft echter niet aan hoe lang de klachten zullen aanhouden of hoe erg de ziekte zich zal uiten. 

Bloedonderzoek naar de ziekte van Pfeiffer

·       EBV (IgG + IgM) 

·       EBNA

Symptomen van de ziekte van Pfeiffer zijn hoofdpijn, misselijkheid, zweten, hoesten en regelmatig het gevoel van vermoeid zijn. De ziekte van Pfeiffer kan in veel verschillende vormen van klachten optreden. Twijfelt u of u de zeikte van Pfeiffer heeft of heeft gehad in het verleden dan past dit bloedonderzoek zeer goed.

Dit is een test die soms langer dan 24 uur kan duren voordat het eerste resultaat bekend is.

Waarom deze test?
  • Uitsluiting of bevestiging van specifieke (nog niet onderzochte) ziektebeelden
  • Onderzocht en samengesteld door laboratorium artsen specifiek per ziektebeeld
  • De meeste uitslagen zijn binnen 24 uur bekend
Dit wordt gemeten

Dit laboratoriumonderzoek kan worden ingezet bij  verdenking op de ziekte van Pfeiffer. Dit onderzoek geeft naast de aan of afwezigheid van de ziekte ook aan of dit een recente of oude besmetting betreft.

Serologisch geen aanwijzingen voor infectie met Epstein Barr virus (EBV).

  • EBV IgM: Negatief
  • EBV IgG: Negatief
  • EBNA: Negatief

Serologische aanwijzingen voor In het verleden doorgemaakte infectie met EBV.

  • EBV IgM:  Positief
  • EBV IgG:  Positief
  • EBNA:  Negatief

Serologische aanwijzingen voor In het verleden doorgemaakte infectie met EBV.

  • EBV IgM:   Negatief
  • EBV IgG:  Positief
  • EBNA:   Positief

Serologische aanwijzingen voor een relatief recente infectie met EBV of infectie in het verleden. Vervolgserum over enkele maanden kan zinvol zijn bij verdenking recente infectie.

  • EBV IgM:  Negatief
  • EBV IgG:  Positief
  • EBNA:   Negatief

Serologische aanwijzingen voor doorgemaakte infectie met EBV. Persisterend positief VCA IgM heeft klinisch geen betekenis.

  • EBV IgM:  Positief
  • EBV IgG:  Positief
  • EBNA:   Positief

Serologie kan passen bij een acute infectie met EBV, maar ook een vals positieve VCA lgM behoort tot de mogelijkheden.

  • EBV IgM:  Positief
  • EBV IgG:  Negatief
  • EBNA:   Negatief

(Bron: D.D. Richman, R.J. Whitley en F.G. Hayden. Clinical virology, Londen: Churchill Livingstone, 1997.)

Bepalingen chronische vermoeidheid

Het bloedonderzoek analyseert de aan-of afwezigheid van de ziekte van Pfeiffer. De EBNA bepaling zegt iets over of het een infectie betreft die recent heeft plaatsgevonden, of een in het verleden doorgemaakte infectie.

EBV (IgG) EBV (IgM)    
EBNA 
Recenties
Uitslag & nazorg

Zodra uw eerste resultaten bekend zijn ontvangt u een eerste e-mail dat er resultaten bekend zijn geworden in uw portal (beveiligde omgeving). Zodra alle resultaten bekend zijn en de toelichting van de Klinisch Chemicus (laboratorium arts) van het laboratorium geüpload zijn ontvangt u een tweede e-mail, met daarin de boodschap dat alle resultaten bekend zijn. U kan vervolgens inloggen in de portal om alle resultaten te bekijken.

Meer informatie